Gisteren werd in het Utrechtse congres- en vergadercentrum Domstad de vijfde KNSB-Verenigingsdag gehouden. Van SVO-zijde waren Wim Zwanenburg, John van Echtelt en Tom Streng in de Domstad aanwezig, ook Dirk Zuidam van het Inter Club Team West-Utrecht was naar Utrecht afgereisd. Na een plenaire opening door Doekle Terpstra, voorzitter van de KNSB, volgden er tal van interessante presentaties en workshops. Voor elk wat wils, want het programma was zowel inspirerend voor bestuurders als trainers.
John van Echtelt, druk netwerkend met o.a. Doekle Terpstra en dagvoorzitter Danny Nelissen, schreef een uitgebreid verslag over zijn eerste Verenigingsdag. Dat hij met een positief gevoel huiswaarts keerde blijkt uit de slotzinnen van zijn verslag: ‘Gisteren heb ik op de KNSB Verenigingsdag mogen leren dat “Verenigen in plezier en zelfvertrouwen” de basis is van elke vereniging. Het is leuk om te zien dat bij SVO al veel zaken goed zijn opgepakt. Met al deze inzichten hebben Tom, Wim en ik lekker nagekletst over alle kansen die SVO nog meer heeft…’

Verslag KNSB verenigingsdag 2011: Verenigen in plezier en zelfvertrouwen

Gisteren heb ik de KNSB verenigingsdag bezocht. Er waren ruim 300 bezoekers. Dit was mijn eerste kennismaking met de bond. Ik vond het erg mooi om te zien hoe de KNSB met onze sport aan de slag is. Van veel deelnemers heb ik begrepen dat de KNSB de laatste jaren veel vooruitgang heeft geboekt en een stuk professioneler is geworden.

De dag werd geopend door de voorzitter Doekle Terpstra. Hij opende vol enthousiasme, begon met het bedanken van alle vrijwilligers van de verenigingen van de 8 onderdelen (langebaan, marathon, shorttrack, kunstrijden, kortebaan/supersprint, schoonrijden, toerschaatsen en inline-skaten) van de bond en vertelde dat het nieuwe beleidsplan er aan kwam. In het vervolg van zijn verhaal had Doekle het echter vooral over het schaatsseizoen. Dit was soms tenenkrommend, want mijn zoon vindt skeeleren erg leuk. Het leek er soms op alsof het bij de KNSB alleen om schaatsen draait.

Daarna legde Koen Breedveld van het onderzoekinstituut Mulier de veranderingen in de sportsamenleving uit. Hij vertelde dat we meer en meer een zittende samenleving zijn geworden en … dat we ons eetpatroon daar niet op aanpassen. Uit onderzoek was gebleken dat de sportdeelname stijgt, maar dat de meest Nederlanders vooral plezier willen hebben en zich fit willen voelen.

Ook sporten we steeds vaker buiten een vereniging om, zoals hardlopen en fitness. Verenigingen kunnen mensen binden en boeien met een succesvol aanbod. De belangrijkste tip die hij meegaf was “Treedt naar buiten toe, ga actief naar de mensen toe”.

De presentatie werd afgesloten met het fascinerende filmpje “Back to Basics”. Dit filmpje (klik hier om het te bekijken) komt uit het voetbal, maar is leerzaam voor alle verenigingen.

De ochtend werd afgesloten met een inspiratiesessie. In mijn groep werd iedereen gevraagd om voorbeelden van succesvolle initiatieven te geven. Hieronder een opsomming:
Verschillende soorten trainingen combineren (schaatsen en short track)
Samenwerken met andere verenigingen om talenten meer te kunnen bieden
Clinics op basisscholen organiseren (flyeren werkt niet)
Nieuw beleid opstellen: van resultaatgericht naar met plezier sporten (sociale cohesie)
Schaats-, skeeler en wielrenfonds oprichten (kinderen kunnen materialen huren)
Je netwerk en het Rabobank fonds benaderen voor materialen en uniforme kleding
Multifunctionele sportclubs (zelfs met bibliotheek)
Zomer (hardlopen, wielrennen, droogtrainen) én winter (schaatsen, short track, kunstschaatsen) activiteiten organiseren
Ouder-kind schaatsen (i.p.v. langs de kant wachten tot je kind klaar is met trainen)
Afterskate (voor de gezelligheid achteraf)

De groep was het snel met elkaar eens. Maak de cultuur en het verenigen leidend en laat de strategie en structuur geen belemmering zijn. Door deze inzichten was de groep ook heel geïnteresseerd in het nieuwe beleidsplan geworden. Ze zijn erg benieuwd in hoe de KNSB deze succesvolle, locale initiatieven gaat stimuleren.

Na de lunch waren er parallelsessies. Ik ben eerst naar een sessie over de organisatie van de KNSB geweest. In een goed gegeven presentatie werd duidelijk dat er veel instanties zijn die zich met sport bezighouden. Daarom is vaak onduidelijk wie zich waarmee bezighoudt.

Eén van de slides ging over de kerntaken van de KNSB. Daarin stond “Regelhandhaving” bovenaan en “Dienstverlening aan Sporters” onderaan. Dit was een tweede “kromme tenen” moment, want volgens mij moet “Dienstverlening aan Sporters” bovenaan staan. Natuurlijk was het niet zo bedoeld en moest ik het niet zo zien, maar ik kreeg door die slide wel sterk de indruk dat de KNSB hier nog verbetermogelijkheden heeft.

De tweede parallelsessie ging over de rol van het brein bij sportprestaties. Na een korte introductie over de werking van de hersenen, werd duidelijk dat de prefrontale cortex een belangrijke invloed op wie je bent, wat je doet en hoeveel zelf vertrouwen iemand heeft ontwikkeld. Gesteld werd dat de coaches de kwaliteit van trainingen kunnen verbeteren door zelfregulatie, d.w.z. het stimuleren van een actieve leerhouding en meer eigen verantwoordelijkheid bij de sporter leggen. Dit vraag om een andere rol van de coach. Hij/zij laat de sporter de mogelijkheden zien, geeft aanwijzingen en complimenten maar blijft verder terughoudend. Het talent is van de sporter (én niet van de coach).

De medewerkers van de rijksuniversiteit legden ook uit dat goede sporters beter weten welke aspecten ze moeten verbeteren, meer gemotiveerd zijn om dit te verbeteren en echt actie ondernemen om dit te verbeteren. Dit geldt in de sport, maar ook op school. Uit onderzoek blijkt dan ook dat sporttalenten vaker een hogere opleiding volgen en minder vaak blijven zitten dan hun leeftijdsgenoten.

De middag werd centraal afgesloten met een presentatie over positief coachen van Ewald van Kouwenberg. Ewald stelde dat er in het coachen een gapend gat is tussen dat wat bewezen werkt en hoe het in de praktijk gaat. Dit komt omdat volwassenen de neiging hebben vooral om te kijken naar wat niet goed gaat. Als voorbeeld noemde hij het schoolrapport: “Geef eerst complimenten voor de 8 en de kinderen zullen veel meer gemotiveerd zijn om van de 5 een 6 te maken”.

Leden zouden met elkaar kunnen afspreken om geen negatieve kritiek meer op elkaar te hebben, tenzij je ook een idee hebt over hoe het beter kan. “Vertel dan alleen het idee, want dat idee wil iedereen graag horen.”

Edward sloot af met de stelling dat volwassenen veel van kinderen kunnen leren. Als voorbeeld noemde hij body boarden (met een korte surfplank in een golfstroom). Kinderen denken: “Wow, gaaf, ik ga boarden”. Ze gaan op die plank liggen en hebben direct plezier.

Volwassen doen er gemiddeld 20 minuten over om te leren hoe ze moeten blijven liggen. Ewald: “Dit komt omdat ze anders denken. Volwassenen denken aan wat er verkeerd kan gaan en wat anderen daarvan wel niet zullen vinden. Kijk maar naar hun benen. Bij kinderen liggen die ontspannen bijna op het water. Volwassenen houden de benen omhoog en verkrampen.”

Gisteren heb ik op de KNSB Verenigingsdag mogen leren dat “Verenigen in plezier en zelfvertrouwen” de basis is van elke vereniging. Het is leuk om te zien dat bij SVO al veel zaken goed zijn opgepakt. Met al deze inzichten hebben Tom, Wim en ik lekker nagekletst over alle kansen die SVO nog meer heeft…